Terug naar www.operatiekelk.be

"De enige dysfunctie waren de inbeslagnames zelf, die nooit hadden mogen gebeuren," dat is de enige conclusie na lezing van wat gezegd werd op de 24 hoorzittingen.

Het onderzoeksrapport van de Onderzoekscommissie kelk van 24/03/2026 gefilleerd.

1. Wie geen zorg draagt voor het lot van de honderden slachtoffers met melding bij Adriaenssens is het niet waard in een onderzoekscommissie te zetelen en zal nooit de waarheid vinden.

"Ik twijfel niet aan de goede wil van de parlementsleden, maar uiteindelijk moeten we concluderen dat van het onderzoek naar het bestaan van een doofpot in de kerk geen rechtszaak zal komen. Slachtoffers blijven met hun leed achter.”  zo stelt Devillé in DS van 25/03/2026. Het 'onderzoek naar het onderzoek', bevolen door de le Court, advocaat-generaal van Brussel zes dagen na de inbeslagnames betreft niet het nagaan van de doofpot maar van de regelmatigheid van de in- beslagnames om te voorkomen dat gerechtsdaden werden gesteld die de nietigheid van de dossiers tot gevolg zou hebben. En er waren volgens de le Court en het parket-generaal voldoende aanwijzingen dat dit het geval was, wat ook blijkt uit de vonnissen waarbij alle inbeslagnames doelbewust onregelmatig werden bevonden. Het gaat dus niet om een 'eindeloos verlengen van de procedures' maar het terecht korte metten maken met deze doelbewuste (anti-kerkelijke) actie die tot de dag van vandaag àlle slachtoffers van seksueel misbruik heeft geschaad, zie het cruciale Vonnis KIB van 18/12/2012.

2. Het is pure misleiding om te stellen dat het onderzoek van het onderzoek de doofpot van de kerk betrof. Integendeel het was het onderzoek naar de machinaties die tot de ongegrond inbeslagnames geleid hebben. Dat is geen misverstand, dat is een welbewuste en georchestreerde misleiding door Devillé en z'n raadgevers, de media, de ploeg rond Godvergeten, de VRT en hun politieke verlengstukken met vooral Weydts (Vooruit), Van Hecke (Groen) en Daems (PVDA/PTB) in een uiterst bedenkelijke rol.

Het getuigd van een verregaande vooringenomendheid van de onderzoekscommissies om mee te gaan in een louter anti-kerkelijke lezing van Operatie kelk, die als enig doel en effect gehad heeft dat de honderden slachtoffers met melding aan Adriaenssens, en wie nog melding wou doen, te culpabiliseren omdat zij zich tot een commissie van de kerk gewend hebben. En zij bloeden daar nog allemaal voor, gezien er geen enkele terugkoppeling geweest is naar hun leed en het drama van de inbeslagnames voor hen en hun familie. Noch slachtofferhulp, noch het parket van Brussel of het parket-generaal, noch de kerk, die nog altijd geen contactgegevens heeft hebben hen gecontacteerd, hun door het gerecht veroorzaakte leed en schade opgemeten en geheeld.

3. Waarom heeft niemand de  vraag gesteld heeft aan Verhegge waarom hij geen overdracht opgenomen heeft in z'n vordering van de 475 dossiers Adriaenssens aan de bisschoppenconferentie, zie blz 190  in het verslag: "Niettegenstaande stelt de onderzoekscommissie vast dat
substituut-procureur-generaal Verhegge in zijn vordering van 12 augustus 2012 mr. Keuleneer niet volgt in diens verzoek om de dossiers van de Commissie-Adriaenssens onder gesloten omslag terug te laten bezorgen aan het secretariaat van de bisschoppenconferentie,..."

Moet het geen verwondering wekken dat Verhegge de teruggave van de meldingen van honderden slachtoffers niet weerhoudt naast de andere 10 punten uit de brief van Keuleneer, en nog meer dat niemand van de commissie daar een vraag naar stelt. Want waarom ligt Verhegge de teruggave van de dossiers Adriaenssens er uit en blokkeert hij ze in feite, met effect tot de dag van vandaag. Hangt dit samen met vraag van Adriaenssens: "Voor wie ben ik 'lokaas' geweest. Je kan maar lokaas zijn voor iets of voor iemand die er vliegen mee wil vangen. En ook die vraag blijft open: voor wie, door wie en waarom?

En wie zal de evidente beslissing nemen om deze meldingen vrij te maken en door te geven aan de Opvangcentra van de kerk voor verdere opvolging voorzover de slachtoffers dit wensen.

4. Wie vertegenwoordigt welke slachtoffers, en wie is gerechtigd te spreken over 'de slachtoffers' zoals bv nu ook weer in DS van 25/03/2026? "Slachtoffers teleurgesteld na eindrapport Operatie kelk."

Het getuigt van een extreme bevooroordeling en exclusie om te negeren dat 2.000 volwassenen met melding van verjaard seksueel misbruik in pastorale relaties, zich naar de kerkelijke opvang gewend hebben, er door erkend zijn en binnen wat afgesproken is na de bijzondere commissie in 2010/2011 financieel zijn tegemoetgekomen voor zover zij dit wensten. Dwz met bedragen overeenkomstig wat zij voor een juridische afhandeling zouden bekomen hebben indien de feiten niet zouden verjaard zijn. Dat is een harde werkelijkheid die volledig miskend wordt en waar de Overleggroep slachtoffers-kerk zich volledig voor ingezet heeft, ook voor de indexering van de tegemoetkomingen en de toekenning van een 'overbruggings'bedrag van 3.000€ (=remgeld voor 139 sessies bij een psychiater) in afwachting van een regeling met een Herstelfonds dat voor alle erkende slachtoffers van verjaard seksueel misbruik van toepassing zal worden. De Overleggroep vraagt met grote klem dat dit bedrag ook vrijgemaakt wordt voor erkende slachtoffers die geen dading hebben afgesloten.

Daartegenover staat het selectieve staal van slachtoffers van seksueel misbruik met Devillé als kompas (dixit Ingrid Schildermans Godvergeten) dat gevraagd is voor de producties Godvergeten en Brief aan de Paus. Elke andere 'vertegenwoordiging' of representatie vanuit de 2.000 door de kerk erkende slachtoffers, oa de Overleggroep slachtoffers-kerk werden uitgesloten.

5. In het recente pausbezoek werd door de VRT en andere media enkel aandacht besteed aan de fractie van slachtoffers, die tegen alle afspraken in voor het incident met de 'brief aan de paus' gezorgd hebben.  De vermenging van productiebeelden (Brief aan de paus) en journaalbeelden was daarbij een opvallend gegeven. De Raad voor Journalistiek zal zich op 1 april 2026 buigen over de klacht van de Overleggroep slachtoffers-kerk tegen de VRT mbt deze selectiviteit en vermenging van productie- en journaalbeelden. Het is misschien niet toevallig dat in 'brief aan de paus' geen enkel beeld getoond werd van de 'productieploeg brief aan de paus', ook al werd JP vanaf het opstappen op het vliegtuit tem het pausbezoek in een aparte taxi gevolgd. Deze 'productie'beelden werden ook bij de voorstelling van het boek van JP gebruikt in de afspraak, hetgeen opnieuw op die vermenging wijst. Advocaat Leo Leo Neels zal mede de verdediging en toelichting voor de Overleggroep verzorgen.

6. Wanneer schiet Fernand Keuleneer eens uit z'n krammen? Wie na een punctueel nazicht en analyse van de contacten, briefwisseling, telefoons van advocaat Fernand Keuleneer (zie blz 148-190), tot volgende conclusie komt is helemaal van het padje af. "De onderzoekscommissie heeft vastgesteld dat er pogingen tot beïnvloeding door de Kerk werden ondernomen, maar of deze pogingen ook impact hebben gehad op de gerechtelijke besluitvorming kan noch bewezen noch uitgesloten worden."

Voor de aandachtige lezer van alle samengebrachte punten is er geen enkele aanduiding van beïnvloeding door Fernand Keuleneer. Welke politieke partij heeft geëist om deze conclusie toe te voegen als laatste, niet gedocumenteerde vaststelling.

"Uittreksel uit het verslag blz 188-191

§ 4. Beïnvloeding door de Kerk

1. Conclusies

Geen enkele door de onderzoekscommissie gehoorde magistraat of rechercheur heeft tijdens het onderzoek van de onderzoekscommissie verklaard persoonlijk onder druk te zijn gezet door vertegenwoordigers van de Kerk. Wel blijkt onder meer uit het onderzoek van de onderzoekscommissie het volgende:

a) De heer De Troy rapporteerde agressief telefonisch gedrag van mr. Keuleneer, wat hem naar eigen zeggen dwong alle navolgende contacten uitsluitend schriftelijk te laten verlopen.

b) De koerswijziging van het parket-generaal volgde op een ontmoeting tussen mr. Keuleneer (raadsman van de Kerk) en de magistraten van het parket-generaal.

c) Mr. Keuleneer, raadsman van het aartsbisdom en kardinaal Danneels, heeft tijdens zijn hoorzitting expliciet erkend dat hij aan beïnvloeding deed door zijn argumenten kenbaar te maken, en dat dit evident onderdeel was van zijn taak, waarbij hij alles in het werk stelde om de in beslag genomen documenten terug te krijgen.

De onderzoekscommissie heeft niet kunnen vaststellen of mr. Keuleneer op het moment van het onderhoud (12 augustus 2010) op de hoogte was van de eerste procedure tot controle van het verloop van het gerechtelijk onderzoek en de eerste vordering van het parket-generaal tot controle van de regelmatigheid van de rechtspleging.

Hij was immers eveneens niet betrokken in de procedure die aanleiding gaf tot het arrest van 13 augustus 2010.

Bovendien hadden de cliënten van mr. Keuleneer (het aartsbisdom Mechelen-Brussel en kardinaal Danneels) op dat moment nog niet de hoedanigheid van ‘inverdenkinggestelde’  de strafprocedure, zodat hij zelf niet over de mogelijkheid beschikte om een algehele controle van de regelmatigheid aan de KI te vorderen.

In een brief die Mr Keuleneer op 1 juli 2010 stuurde naar procureur-generaal de le Court, haalde hij evenwel 11 redenen aan om te protesteren tegen de huiszoekingen van 24 juni 2024. De onderzoekscommissie merkt echter op dat, bij gebrek aan nota’s van het onderhoud van 12 augustus 2010, niet kan worden vastgesteld of Mr Keuleneer die of andere argumenten tijdens dat onderhoud heeft ontwikkeld.

Substituut-procureur-generaal Verhegge verklaarde tijdens de hoorzitting in de onderzoekscommissie dat hij door voortschrijdend inzicht overtuigd was geraakt van de argumentatie van mr. Keuleneer, en procureur-Generaal de le Court verklaarde dat het niet abnormaal of verdacht is dat een parketmagistraat, die argumenten van een advocaat leest of hoort, een van die argumenten behoudt wanneer dat argument relevant of juridisch correct is.

Niettegenstaande stelt de onderzoekscommissie vast dat substituut-procureur-generaal Verhegge in zijn vordering van 12 augustus 2012 mr. Keuleneer niet volgt in diens verzoek om de dossiers van de Commissie-Adriaenssens onder gesloten omslag terug te laten bezorgen aan het secretariaat van de bisschoppenconferentie, maar verder zo goed als al zijn eisen herneemt.

Na analyse van de briefwisseling in de werkkaften van het parket-generaal merkt de onderzoekscommissie op dat daaruit niet blijkt dat de brieven van mr. Keuleneer steevast meer systematisch of sneller zouden zijn beantwoord dan andere brieven. Ook verschillende van zijn brieven gericht aan het parket-generaal blijken niet te zijn beantwoord of er is althans geen antwoord te vinden in de werkkaften van het parket-generaal. Een uitzondering hierop vormt weliswaar de brief van mr. Keuleneer aan het parket, het parket-generaal en de minister van Justitie van 25 augustus 2010, die reeds op 27 augustus 2010 door de procureur des Konings (afwijzend) werd beantwoord.

Voorts blijkt de brief van mr. Keuleneer van 1 juli 2010 geen impact te hebben gehad op de eerste vordering tot controle van de regelmatigheid van de rechtspleging van het parket-generaal van 30 juli 2010. De opmerking van minister van Justitie De Clerck in de brief waarmee hij op 5 juli 2010 de brief van mr. Keuleneer overmaakte – “Aangezien dergelijke vragen alleen door de rechter
kunnen worden beantwoord, twijfel ik er niet aan dat u bijzondere aandacht zult besteden aan het nemen van de nodige maatregelen.” (vertaling) – lijkt als zodanig dus geen impact te hebben gehad op het standpunt van het parket-generaal bij de eerste vordering van 30 juli 2010.

De onderzoekscommissie merkt op dat er op heden geen enkel juridisch of deontologisch verbod bestaat voor het openbaar ministerie om advocaten van de procespartijen in een strafprocedure te ontvangen of daarmee te overleggen. Het openbaar ministerie is immers partij in een strafprocedure en is bijgevolg in strafzaken niet onderworpen aan de fundamentele verplichting tot (objectieve) onpartijdigheid die uitsluit om met één van de procespartijen contact te hebben buiten het bijzijn van de andere procespartijen.

Mr. Keuleneer heeft een brief (van 21 november 2011) gericht aan de voorzitster van de toenmalige KI na het sluiten van de debatten en het in beraad nemen van de zaak en voor het vellen van het arrest, met, opnieuw kopie aan de federale procureur, het college van procureurs-generaal, de minister van Justitie en zijn tegenstrever, waarbij hijzelf aanhaalt dat zijn schrijven ongewoon is, maar dat de omstandigheden hem ertoe dwingen.

De onderzoekscommissie heeft vastgesteld dat er pogingen tot beïnvloeding door de Kerk werden ondernomen, maar of deze pogingen ook impact hebben gehad op de gerechtelijke besluitvorming kan noch bewezen noch uitgesloten worden."

Jawadde. Keuleneer kan misschien een strafklacht tav de commissie overwegen voor laster en eerroof?

7. En heeft advocaat Van Steenbrugge niet 'alle rechtsmiddelen uitgeput? En was de inbeslagname in het aartsbisdom niet alleen ongegrond maar ook zonder voorwerp?

De inbeslagnames in het Aartsbisdom waren onregelmatig omdat er geen enkele rechtsgrond was om dit te doen, nadat geen dossiers gevonden waren in de Crypte van kardinaal Mercier, zoals Halsberge 'verward' had aangegeven (zie betreffende arrest van de KIB van 18/12/2012).

Daarbij wordt in het rapport van de commissie volgende vaststelling gedaan: "De 13 de kamer van het hof van beroep, zetelend als kamer van inbeschuldigingstelling, had in het arrest van
22 december 2010 over deze eerste vordering de zuivering van de nietigheden beperkt tot de dossiers van de Commissie-Adriaenssens. De burgerlijke partijen (mr. Van Steenbrugge) hebben hun beschikbare rechtsmiddelen
aldus niet uitgeput in zoverre het gaat over de zuivering van de dossiers van de Commissie-Adriaenssens uit het strafdossier Kelk. Tijdens haar hoorzitting van de parlementaire onderzoekscommissie d.d. 28 maart 2010
verklaarde mevrouw Beeckman van de FGP Brussel dat vooral de dossiers van de Commissie-Adriaenssens relevant waren voor de speurders om linken tussen de verschillende feiten van seksueel misbruik binnen de Kerk vast te stellen en aldus bewijzen te vinden voor
feiten van schuldig verzuim."

In feite en na onderzoek bleken deze in beslagnames in het aartsbisdom ook zonder voorwerp, zoals uit het het verhoor van Anne Beeckman blijkt.

8. Misschien tijd voor een persoonlijke anekdote en de roller coaster Operatie kelk

Op 24/06/2010 wordt m'n vertrouwelijke melding gekaapt door onderzoeksrechter De Troy, zo verneem ik om 19h in het journaal. Om 21h30 leg ik klacht neer bij de politie in Mechelen:
- Tegen Adriaenssens omdat hij als psychiater m'n vertrouwelijke melding, die onder beroepsgeheim valt, niet heeft kunnen beschermen
- Tegen de onderzoeksrechter wegens schending van het beroepsgeheim en de inbeslagname van honderden meldingen van seksueel misbruik in pastorale relaties van tientallen jaren geleden
- Tegen de Belgische staat omdat deze in- beslagname een rechtsstaat onwaardig is en ongeziene schade berokkent aan burgers die voor het eerst hun mond hebben open gedaan over wat hen overkomen is.

Op 28/06/2010 begeef ik mij naar het parket van Brussel en vraag bij wie ik me als benadeelde partij kan registreren, om zo verzekerd te zijn van alle info om de rechtsgang van deze inbeslagname te volgen - ik heb nooit nog iets gehoord van het gerecht. Aan het onthaal leg ik kort uit waarom en verwijst men me door naar, jawel, Wim De Troy.

Ik zet me op het bankje voor z'n deur en na enkele seconden vraagt hij me, wie zijt ge en wat komt ge hier doen. Ik kom het dossier halen dat jij vorige donderdag, zonder mijn goedkeuring, in beslag genome heb. Jamaar, dat kan zo maar niet, maar goed, kom binnen, ik heb vijf minuten tijd. Zo maak ik voor het eerst kennis met z'n griffier Peggy Coppens, waarvan ik toen nog niet wist dat ze in verwachting was van haar vriend, de procureur des Konings Bulthé, en dat ze later, ook als was er al een vervangende griffier, een zak met 445 pv's zou verloren leggen - hetgeen ik in het dossier Operatie kelk vaststelde en naar buiten gebracht heb. De originele 445 pv's, waaronder misschien het mijne, zijn nooit meer gevonden. Ik heb als burgerlijke partij tegen deze verdwijning, nooit nog enige informatie hierover gehad. Zodus ga ik in discussie met Wim De Troy gedurende twintig minuten, met de melding dat een Onderzoeksrechter die zelf een inbeslagname gedaan heeft kan nooit iemand als benadeelde partij registreren. Gelieve nu m'n bureau te verlaten, en hoe is je naam weer?

Bij een andere onderzoeksrechter heb ik me dan laten registreren als benadeelde partij. Heb dan diezelfde middag 28/06/2010 De Standaard gebeld en verslag gedaan van m'n betwisting en gezegd dat ik alle gedupeerde slachtoffers oproep zich ook als benadeelde partij te melden. Die oproep verscheen 's anderendaags op het eerste blad van De Standaard, die toen nog met een open vizier Operatie Kelk volgde.

Zondag 27/06/2010 had ik al een uitgebreide babbel gehad met Rik Devillé, die me in geuren en kleuren uitlegde hoe alles in z'n werk gegaan was, het eerste contact van Peterde Waele begin juni, de overdracht van zijn dossiers aan substituut Verlinden en Mommen, en z'n appel aan Halsberge om hetzelfde te doen (met hulp van haar nichtje Lieve Halsberge), en dat hij hiervoor alle steun kreeg van zijn 'God' Walter van Steenbrugge. Toen wist ik het wel. Maar met het belang van de slachtoffers voor ogen met Devillé een gezamenlijke eis overeengekomen, het begin van de Overleggroep slachtoffers-kerk, voor een financiële tegemoetkoming van 120€ voor elke maand na het misbruik, en dat ik hierover namens ons twee zou gaan overleggen met referentiebisschop Bonny. Na een overleg met Bonny in Antwerpen zou men zich in de kerk beraden over dit voorstel, met na enige tijd een negatief antwoord door mr. Mettepenninx.

Na de beslissing van de kerk op 12/09/2010, twee dagen na de publicatie van het rapport Adriaenssens, om opnieuw Opvangpunten te organiseren voor slachtoffers, hebben Devillé en drie andere deelnemers aan het Overleg slachtoffers-kerk ontslag genomen, en werd het Overleg met 6 andere publiek gekende slachtoffer voortgezet. Dit maar voor de petit histoire.

Een volgende zorg was om m'n kinderen op de hoogte te stellen dat 's anderendaags in de kranten een en ander te doen zou zijn over m'n verzet tegen de inbeslagnames, en vooral ook, dat ik in m'n jeugd slachtoffer gewest was van misbruik. Dat was een harde, en wellicht tot vandaag ingrijpende boodschap. De rollercoaster begon toen maar goed, met op 29/06/2010 een interview met Machteld Libert, uitgezonden diezelfde dag in het journaal op de VRT.

Later heeft Wim De Troy me geen toegang gegeven tot inzage van het dossier van Operatie kelk, zoals hij wel gedaan had voor de advocaten Van Steenbrugge en twee andere van z'n groep, die gedurende twee volle dagen alle meldingen aan Adriaenssens op mp3 hebben ingesproken. De reden die hij aanhaalde was dat ik een bedreiging was voor de privacy van de andere slachtoffers. Deze stukken, oa m'n klacht tegen De Troy en Van Steenbrugge, zijn ook in het dossier aanwezig.

Het is dus niet alleen Fernand Keuleneer die al op 25/05/2010 bij Wim De Troy en Peggy Coppens op de stoep stond of telefonisch het vrijgeven van de pc's vroeg. Zo vlug als ik kon, dwz de maandag na de inbeslagnames, stond ik bij Wim De Troy op z'n bureau om mijn, en dit van alle andere slachtoffers, onmiddellijk vrij te geven.

Het is dan, mede door m'n PV in Mechelen, dat Marc de le Court, advocaat-generaal in Brussel, onmiddellijk het onderzoek van het onderzoek heeft bevolen. Daar kunnen slachtoffers alleen maar dankbaar voor zijn, in tegenstelling tot voor het misbruik dat anderen van hun melding gemaakt hebben, voor eigen belang, als verdienmodel, als mediatieke miskenning en selectief gebruik voor bashing van de kerk, en elkeen die met de kerk in overleg kwam.

Dat de 'communisten' zich hierin volledig laten misleiden en elk vermogen tot kritische beoordeling van 'de politiek' verliezen, is moeilijk te begrijpen.

En dan hebben we het nog niet gehad over m'n wraking van Wim De Troy, die volledig onbesproken blijft in het commissieverslag. Evenmin de nota die op vraag van de commissievoorzitter opgemaakt werd om mee het verslag te voeden.

9. Behandeling, opnieuw door Raadkamer die besliste geen vervolging in te stellen mbt Operatie kelk, en vervolgens het behandelen van het beroep door de KIB tegen de beslissing van de Raadkamer.

De vraag stelt zich wie een einde kan maken aan het verder onder de mat vegen van wat een zwarte bladzijde is in de geschiedenis van de kerk en de samenleving, en dit door diegenen die er zich zogezegd het meest voor inzetten.

Misschien kan de heropening van de debatten van de raadkamer op vraag het openbaar ministerie een nieuw perspectief openen. Daarna volgt de behandeling in beroep mbt dat is ngesteld tegen de beslissing van de raadkamer met ondermeer de klacht met burgerlijke partijstelling tegen Wim De Troy en Walter Van Steenbrugge mbt tot de toelating en consultatie van alle Adriaenssens-dossiers.

Intussen brengt het verslag van de commissie gedocumenteerd alle elementen aan om respect op te brengen voor wat de kerk langs de commissie Adriaenssens en de Opvangpunten aan energie, engagement, heling en tegemoetkoming heeft opgebracht, een volledig adequate actie voor verjaarde feiten van seksueel misbruik. Ze waren en zijn trouwens de enigen die op dat vlak slachtoffers kunnen tegemoet komen.

9. Alles wat 'niet normaal' geacht wordt, maar wél binnen de wettelijkheid gebeurt is toegelaten, en maar goed ook. Best dat Van Hecke dat eens tot zich laat doordringen in plaats van er loze praatjes over te maken.

Jan Hertogen